وبلاگ در باره راهنمای اصطلاحات و ساختار طراحی پله

تصور کنید که در مقابل یک ویلا با طراحی زیبا ایستاده اید، چشم شما به طور طبیعی به سمت پله های زیبا کشیده می شود.یک پله به عنوان یک قطعه بیان کننده است که زیبایی خانه را بالا می برد و شخصیت صاحب را منعکس می کندبا این حال، ایجاد چنین پله های چشمگیر نیاز به بیش از مفاهیم طراحی خوب دارد، نیاز به درک کامل از اجزای پله ها و اصطلاحات دارد.

قبل از اینکه به اجزای دقیق بپردازیم، درک مفاهیم ساختاری اساسی که اسکلت طراحی و ساخت پله را تشکیل می دهند ضروری است.

• مرحله:واحد اصلی یک پله، متشکل از یک پله و یک پله بلند. هر پله وزن ما را در هنگام بالا رفتن یا پایین آمدن تحمل می کند.
• خط حرکت:سطح افقی که در آن پاها در هنگام صعود یا نزول فرود می آیند. عمق پاها از لبه بیرونی (یا بینی) تا ارتفاع عمودی اندازه گیری می شود، در حالی که عرض از یک طرف به طرف دیگر گسترش می یابد.
• تراز یا اجرا:عمق واقعی نردبان به غیر از نورد بینی، برای محاسبه کل طول پله بسیار مهم است.
• ريزرقطعه عمودی بین نردبان ها. ارتفاع مناسب بالا رفتن را تضمین می کند، نه خیلی تند و نه خیلی کم.
• گلو:فضای بین بالای یک ریزر و قسمت پایین پیشروی بالا، که نیاز به محاسبه دقیق برای راحتی و زیبایی مطلوب دارد.
• کل افزایش:فاصله عمودی از کف پایانی پایین تا بالکن یا بالکن بالا، تعیین تعداد پله های مورد نیاز.
• کل اجرا:فاصله افقی که پله اش را اشغال می کند، با افزایش کل برای ایجاد شیب کار می کند.
• سرپوش/فم:لبه برجسته یک پیشروی فراتر از رزر در زیر، افزایش ایمنی و جذابیت بصری.
• استرینگر:عضو ساختاری که از پیشروی ها، بلند کننده ها و وزن کاربر پشتیبانی می کند. رشته های باز پیشروی ها را از طرف نشان می دهند، در حالی که نسخه های بسته مکانیسم های پشتیبانی را پنهان می کنند.
• پرواز:یک سری پله های بدون وقفه بدون فرود و یا مناطق استراحت.
• راه پله:شفت عمودی که شامل یک پله داخلی است، که بر طراحی و ملاحظات نورپردازی تاثیر می گذارد.
• اسپاندرل:فضای مثلثی زیر پله ها وقتی که پرواز پایین وجود ندارد، اغلب برای ذخیره سازی استفاده می شود.

• پله هاي تک رشته:توسط یک پرتگاه مرکزی تحت خط پیدایش پشتیبانی می شود، ایجاد یک اثر شناور مدرن.
• راه پله باز:فضاهای باز بین پیچ ها برای شفافیت معاصر
• راه پله:شامل پله هایی با عرض متفاوت برای تغییر جهت بدون فرود است.
• پله هاي شناور:بدون پشتیبانی در زیر ظاهر می شود، اغلب برای حداکثر باز بودن، افزایش دهنده ها را حذف می کند.
• پله هاي گير:پله ها در اطراف قطب مرکزی تابش می کنند، فضای کارآمد اما معمولاً تند است.
• پله هاي دايره اي:یک منحنی گسترده با مرکز باز و دستبند دوگانه را تشکیل می دهد که پیشرویات یکنواخت تری را نسبت به مارپیچ ها ارائه می دهد.

چوکات حفاظت ضروری را فراهم می کند و در عین حال به زیبایی شناختی پله ها کمک می کند. درک این اجزای انتخاب های طراحی آگاهانه را تسهیل می کند.

• بالستری:سیستم کامل ریلینگ شامل پست ها و دستبندها
• ريل نگهبان:موانع محافظتی برای جلوگیری از سقوط از لبه ها
• دستگير:سطح گرفتن شیب دار، با ارتفاع و شکل حیاتی برای راحتی ارگونومیک
• ولوت:یک قطعه پای دستبند به شکل مارپیچ در پله های بولنوز، اضافه کردن استعداد هنری.
• بالستر:پست های عمودی که از دستبندها پشتیبانی می کنند، معمولاً بیش از چهار اینچ از یکدیگر فاصله ندارند.
• پست نيويل:پست پای پایانی محکم، دستبندها را لنگر می زند، که اغلب برای یکپارچگی ساختاری به چوب های کف گسترش می یابد.
• پایان:کلاهچه ی تزئینی که به ویژه در انتهای ریل استفاده می شود.
• "بازرایل":عضو افقی که بالسترها را به هم متصل می کند وقتی که از خط پیدایش نشأت نمی گیرند.

اصطلاحات اضافی لغت نامه پله را تکمیل می کنند و محیط های اطراف و ویژگی های تخصصی را خطاب می کنند.

• بالکن:تمدید طبقه بالا از پله های مفهوم باز، که نیاز به انتقال مواد دقیق دارد.
• فرود:پلتفرم های میانگین که اجازه تغییر جهت یا نقاط استراحت را می دهند، با نیمه فرود 180 ° و قطعه فرود 90 °.
• اندازه گیری:ابعاد ثابت پله ها در تمام پله ها برای ایمنی و راحتی ضروری است.

تسلط بر این اصطلاحات امکان ارتباط واضح تر با طراحان و سازندگان را فراهم می کند و ایجاد پله هایی را که ایمنی، عملکرد،و چشم انداز زیبایی­پذیر، چه در طراحی طرح­های شناور کمال­یستی و چه در ساخت بیانیه­های دایره­ی بزرگ..