blog Hakkında EN 13374'e Karşı BS 13700 Kenar Koruma Standartlarının Karşılaştırılması

Gökdelenlerin silüetlere hakim olduğu modern şehir manzaralarında, inşaat ve bakım operasyonları sırasında işçi güvenliğini sağlamak kritik bir endişe kaynağı olmaya devam etmektedir. Yüksekliklerden düşmeler, inşaat sektöründeki en önemli tehlikelerden biri olmaya devam etmekte, bu da uygun kenar koruma sistemlerini sadece bir düzenleyici gereklilik değil, aynı zamanda insan hayatı için hayati bir güvence haline getirmektedir.

Kenar koruma sistemleri, işçilerin tehlikeli kenarlara yaklaşmasını engelleyen fiziksel bariyerler oluşturarak yüksekliklerden düşmelere karşı ilk savunma hattını oluşturur. Bu sistemler, her biri farklı standartlarla yönetilen iki ana kategoriye ayrılır: EN 13374 tarafından kapsanan geçici çözümler ve BS 13700 tarafından düzenlenen kalıcı kurulumlar. Bu standartları anlamak, uyumluluk ve daha da önemlisi işçi güvenliğini sağlamak için esastır.

EN 13374, inşaat faaliyetleri sırasında geçici kenar koruma için Avrupa standardını temsil eder. Esneklik ve hızlı kurulum için tasarlanan bu standart, koruma gereksinimlerinin sık sık değiştiği şantiye alanlarının dinamik doğasını ele alır.

• Modüler Tasarım: Bileşenler, değişen saha koşullarına uyum sağlamak için hızlı montaj ve demontaj için tasarlanmıştır.
• Malzeme Özellikleri: Geçici kurulumlara uygun dayanıklılık ve mukavemet için gereksinimleri tanımlar.
• Yükseklik Gereksinimleri: Risk değerlendirmesine dayalı minimum bariyer yüksekliklerini belirler.
• Yük Testi: Sistemlerin beklenen kuvvetlere dayanabilmesini sağlamak için test prosedürlerini belirtir.

Standart, kurulum açısına göre sistemleri üç sınıfa ayırır; A Sınıfı yatay yüzeylere yakın (10°'ye kadar), B Sınıfı orta eğimli yüzeyler (10° ila 30°) ve C Sınıfı daha dik eğimler (30° ila 45°) için uygundur. Belirli durumlarda 60°'ye kadar kurulumlar için özel hükümler mevcuttur.

BS 13700, özellikle bina yapısına sabit bağlantılar yerine denge ağırlıkları kullanan kalıcı, serbest duran kenar koruma sistemlerine odaklanır. Bu sistemler, bakım erişim alanlarında, çatı tesisat odalarında ve benzeri kalıcı kurulumlarda uzun süreli kullanım için tasarlanmıştır.

• Gelişmiş Dayanıklılık: Malzemeler ve yapı, çevresel koşullara uzun süreli maruz kalmaya dayanmalıdır.
• Yapısal Bütünlük: Uzun vadeli stabilite ve rüzgar direnci için daha titiz testler gerektirir.
• Bakım Hususları: Devam eden denetim ve bakım erişimi için hükümler içerir.
• Yük Gereksinimleri: Statik ve dinamik yükler için daha yüksek performans eşikleri talep eder.

Geçici sistemlerin aksine, BS 13700 kurulumları genellikle %5'ten az eğimli yüzeylerle sınırlıdır, bu da nispeten düz çatılar ve platformlardaki amaçlanan kullanımlarını yansıtır.

Her iki standart da düşme önlemeyi ele alsa da, uygulama ve gereksinimlerinde önemli ölçüde farklılık gösterirler:

Tasarım Aşaması:

1. Mühendisler, rüzgar yükleri, yüzey koşulları ve beklenen kullanım modelleri dahil olmak üzere sahaya özgü faktörleri dikkate almalıdır. Kurulum:
2. Sertifikalı montajcılar, üretici spesifikasyonlarına ve standart gereksinimlerine göre sistemleri kurmalıdır. Denetim:
3. Nitelikli personel tarafından düzenli denetimler, devam eden uyumluluğu sağlar ve bakım ihtiyaçlarını belirler. Standartlar arasındaki seçim, öncelikle projenin süresine ve amacına bağlıdır. İnşaat projeleri tipik olarak EN 13374 uyumlu sistemler gerektirirken, kalıcı çatı erişimini sürdüren bina sahipleri BS 13700 çözümlerini uygulamalıdır.

Teknik Gereksinimler ve Testler

EN 13374 Test Odak Noktası

• Darbe direnci
• Statik yük kapasitesi
• BS 13700 Ek Gereksinimler

• Genişletilmiş dayanıklılık testleri
• Korozyon direnci doğrulaması
• Sonuç